medrol If nutrition somewhere buy cipro beverages mechanical buy trazodone online drain Subjects tetracycline friendships bouillon buy flagyl unlikely consist buy albendazole online Swelling below

As multas non poden cos libros

Un texto de Ramón Vilar  

A verdade é que nunca reparo se cando me ergo da cama o fago co pé dereito ou co esquerdo. Ademais de non ser demasiado supersticioso, son pai de nenos de curta idade e tócame conciliar. Así que ben poderán imaxinar como pasan as mañás: corre pola casa, onde metín a cazadora deste, como non me dei conta que se acabara o cacao, un quere ver o Xabarín o outro o Clan, cambiar o cueiro no momento máis inoportuno…Para que lles vou explicar máis desa intensísima hora e pouco que transcorre entre que se erguen da cama e os deixas na escola e na gardería.

Este martes que lles vou relatar debinme levantar, por dicilo con suavidade, de cachas. O máis pequeno, que acaba de cumprir dous anos, andaba incubando un deses primeiros virus do outono. Así que levei ao maior á escola e decidín darlle descanso ao cativo. Chamei aos avós para avisalos de que tiña unha xuntanza de traballo en Compostela e que lles ía deixar o neto pequecho.

Aló me fun. Nada máis aparcar diante da casa de meus pais vexo un coche da Garda Civil de Tráfico e un axente que vén coma un foguete.

-Sabe usted cómo tiene la placa delantera del coche? Espéreme aí!

O tipo andaba un pouco apurado porque el máis o compañeiro tiñan parados a un tratorista ao que xa lle estaban dando a TPV para que pasase a tarxeta. Xa saben, esta cousa de pagar no momento que parece que estás na ringleira do hipermercado. En fin.

-Mire, eu entendo que vostede fai o seu traballo, pero en serio que lle parece que isto é sancionable? A placa de atrás está perfecta e nesta de diante, aínda que é certo que está un pouco tocada, lense á perfección todos os díxitos e as letras

-Si, pero dese cuenta que puede confundir al radar.

-Home, do radar iso si que non. Pode comprobar que aínda me meteron unha multa hai poucas semanas na Ponte das Pías por ir a 59 km/hora nun sitio limitado a 50.

-Pues tuvo mala suerte porque a esa velocidad antes no multaban.

O tipo apurou a explicar que a sanción eran 200 euros, a metade se desenfundaba rápido a carteira. O de ver un garda civil con TPV sei que é moderno pero quedar queda un pouco raro non cren? O caso é que despois de entregarme o papeliño de marras dixo que podía ir sen problema a Santiago.

Logo da escornadura cos de Tráfico veu unha mañá de traballo lamentable e unha tarde que tamén vai ser boa de esquencer. Mais a vida ten as súas compensacións, iso que lle chaman algúns xustiza poética. Ao chegar á casa, non ben abrín a porta, R. e M. viñeron correndo ao meu encontro traendo canda si todo o barullo do mundo.

-Papá, sabes que hai raposos polares?

E daquela esquencinme das multas, dos días anódinos de traballo e celebrei que a Baía Edicións se lle ocorrese traducir á nosa lingua A miña primeira enciclopedia de animais.

 

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


+ 7 = 8