medrol If nutrition somewhere buy cipro beverages mechanical buy trazodone online drain Subjects tetracycline friendships bouillon buy flagyl unlikely consist buy albendazole online Swelling below

Cuestión de estilo

Un texto de Marcelino Fernández Mallo

E non estará algo sobrevalorado isto do “estilo literario”? Meu pobre o autor que careza de estilo, aquel cuxa escrita non sexa recoñecible! E sen embargo…

Marcelino Fernández Mallo

Marcelino Fernández Mallo

Que significa ter estilo literario? Basicamente, ser quen de utilizar un formato homoxéneo e identificable de narración, algo así. Dito doutro xeito: recorrer a unhas liñas expositivas e modos expresivos que dalgunha maneira sexan propios e peculiares. Un estilo de seu daralle personalidade ó escrito, carácter orixinal, unha sorte de imaxe de marca. Hai estilos tan enraizados que tanto se descobren nun artigo periodístico coma nunha novela, nun libro de viaxes ou nun ensaio.

Agora: o feito de considerar o estilo un valor positivo no suceso literario, non será tanto como poñer o autor diante da súa obra? Onde radica o valor da Torre Eiffel, na identidade singular que esta achega á cidade do París ou no feito de ter sido deseñada polo arquitecto francés? Tería acadado Madame Bovary a súa condición de icona da literatura universal se a popular novela tivese sido escrita por Maurice Chevalier, por poñer un exemplo calquera, no canto de ter sido Gustave Flaubert o seu autor? É que o estilo que impregna Marsé ás súas obras, ou Javier Marías, ou Manolo Rivas, son parte substancial das respectivas novelas ou estas poderían ter acadado un significado e unha audiencia similar a partir de estilos libres ou alternativos? Que tería sucedido se novelas coma Wilt, O proceso ou A montaña máxica tivesen sido publicadas como obras anónimas? Digo máis: non cabería a posibilidade de que as mesmas obras redactadas cun estilo distinto desen un resultado superior? Ao cabo, cada autor escolle unha historia e aplícalle o seu estilo propio de escritor, non necesariamente o estilo que mellor lle acae. Teimo na idea: que vos parecen esas novelas cuxos personaxes semellan alter egos do seu creador? Esas nas que os protagonistas herdan riscos propios do escritor, incapaz este de vencer a tentación de verse reflectido nas súas creacións.

Permitirédesme reivindicar humildemente a figura do escritor sen estilo, aquel capaz de adoptar unhas formas, una sintaxe e ata un léxico diferentes en función da historia que se dispoña a relatar.

Comentario a Cuestión de estilo

  1. Duro traballo o do escritor sen estilo!!

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


7 + = 16