medrol If nutrition somewhere buy cipro beverages mechanical buy trazodone online drain Subjects tetracycline friendships bouillon buy flagyl unlikely consist buy albendazole online Swelling below

Excepcional

Marcelino Fernández Mallo

Un artigo de Marcelino Fernández Mallo

Non é a mesma cousa atoparse nun estado excepcional ca en estado de excepción. Ás veces, entre ámbolos termos, so hai un suspiro, un chimpo rápido, unha faísca. Este goberno, se o apuramos un retrinco, axiña nos aplica a excepcionalidade. Excepcionalidade que procede de excepcional, excepcional de excepción e excepción, coido, que do latín exceptio. Así considero eu a miña participación en Letra en Obras, un fenómeno excepcional, consideración que como vemos, non ten por que resultar algo positivo e si, máis ben, todo o contrario.

Quixen principiar dun xeito amable, e así mesmo me propoño continuar. Non están os tempos para maldades. Por iso escollín a última novela de María Xosé Queizán, coa benigna intención de louvar a autora tan admirada, por obra literaria e por posición e traxectoria persoal. Lembraba Amor de Tango, un precioso exercicio literario que me engaiolou de principio a fin. Pero Meu pai vaite matar, sendo a última, semella a primeira. Si, semella unha novela de iniciación, de escritora xuvenil, a típica historia onde o autor ou autora verque as súas ideas propias verbo os grandes temas sociais: o sexo e o sexismo, o conservadurismo e o progresismo, a ciencia, a historia, a violencia, a convivencia… Máis ca unha novela de tese, resulta unha novela de múltiples tesinas, onde os personaxes, e ata os diálogos, artificiosos e teledirixidos, son sometidos á disciplina ideolóxica da Queizán.

Non acerta a nosa admirada autora tampouco no fío da historia, extremadamente laxo. O relato resulta inconcibible por falto de solvencia e convición. Os escenarios preséntase sen traballo nin detalle. O argumento esencial amósase ben difícil de crer e xustificar e a cadea de acontecementos vai caendo polo seu propio peso, sen elaboración nin sorpresa. A propia narración esfarrápase en cada páxina e o desenlace final termina por formalizar o desencanto.

Meu pai vaite matar non transcenderá coma unha novela excepcional, senón máis ben coma excepción na prolífica e xustamente apreciada obra da escritora viguesa.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


3 + = 9