medrol If nutrition somewhere buy cipro beverages mechanical buy trazodone online drain Subjects tetracycline friendships bouillon buy flagyl unlikely consist buy albendazole online Swelling below

Dia das Letras para comediantes pouco ou nada subsidiados

Un artigo de Lara Rozados

Lara Rozados

Lara Rozados

É motivo de celebración a escolla de Roberto Vidal Bolaño como autor homenaxeado no Día das Letras. Que a Real Academia optase por un dramaturgo do seu xenio é de xustiza: polo recoñecemento do seu talento como escritor, pero tamén como creador, emprendedor e dinamizador; como resposta á demanda social (varios centos de persoas e colectivos reivindicaron o 17 de maio para o compostelán); e, se cadra, como intento de saldar unha débeda histórica co teatro, neste país a facer equilibrios sobre unhas táboas cada vez máis inestables.

Mentres a Xunta desmantela, por acción ou por omisión, o tecido teatral (reducindo orzamentos, suprimindo ou atrasando axudas, deixando morrer as redes e circuítos), a cidadanía loita por manter o escenario en pé: existe público, e cada vez máis activo e implicado. Tamén cada vez máis proxectos tentan apoiarse en fórmulas alternativas de financiamento: velaí o crowd funding da compañía Inversa Teatro, para poderen marchar a Colombia de xira; do dúo cómico Os da Ría para gravaren o seu “disco díscolo”; ou do Teatro Ensalle para seguiren programando. As fórmulas de autoxestión abrollan neste contexto do desleixo institucional, como resposta lóxica e lexítima pola supervivencia, pero non se pode deixar de apuntar a quen está a afogar o sector.

Pódese producir certa suspicacia pola “conveniencia” deste autor neste momento, e aínda dura o malestar arrastrado do ano Pereiro, se cadra o autor máis mercantilizado no Día das Letras ata a data: reeditouse, traduciuse e musicouse, pero tamén, noutras ocasións, desactivouse a súa potencia revolucionaria ou chegou a quedar reducido a icona da “movida”. Dicía Daniel Salgado, que se encargou de traducir a Obra completa do poeta, no Diario Cultural da Radio Galega, que no 2011 leuse moito “sobre” Pereiro e pouco “del”. Por iso cómpre estar alertas coa utilización que se pode chegar a facer dende o poder, neste estado das cousas, de Roberto Vidal Bolaño.

Do traballo “daquel Abrente”, e antes do teatro afeccionado e independente, saíron os vimbios para poder tecer despois a profesionalización e dignificación do teatro. E neste tempo aséntase como estado normal das cousas o discurso que sitúa as artes escénicas no ámbito do voluntarismo e das condicións de traballo precarias e indignas (non é exclusivo deste gremio), nos tempos do “carromato”, no pedir esmola. É inevitable que veña á memoria a Ópera do patacón, “versión libre para charanga e comediantes pouco ou nada subsidiados”, onde Vidal Bolaño recollía maxistralmente o relevo que lle pasaron John Gay e Bertolt Brecht. Di o Alto: “A nosa é unha ópera para mendigos. Ensoñada, iso si, con tanto atrevemento e tanta grandeza como só os que non temos nada a poderiamos ensoñar. Pero resolta con tanta cativeza e pataconerío como para que mesmo os que non teñan nada poidan gozar dela”. Necesitamos moito ao Vidal Bolaño das táboas, ao traballador da escena, máis que outra figura homenaxeada: que se reedite e que se escenifique. Arriba o pano, e que o escenario sirva como lugar de estrañamento, de carraxe e de acción.

3 comentarios a Dia das Letras para comediantes pouco ou nada subsidiados

  1. Pingback: Dia das Letras para comediantes pouco ou nada subsidiados

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


5 + = 10