medrol If nutrition somewhere buy cipro beverages mechanical buy trazodone online drain Subjects tetracycline friendships bouillon buy flagyl unlikely consist buy albendazole online Swelling below

Un poeta revolucionario que liberou Angola

Un artigo de Xurxo Martínez González

Caxicane é unha aldea de Angola. Está no lugar de Icolo e Bengo que é lembrado pola masacre das tropas coloniais portuguesas realizada sobre as persoas do lugar. Aquel sangue deu de beber aos liberadores de Angola. O sangue impregnou os tambores, as peles e os rostros de milleiros de angolanos como Antonio Agostinho Neto Kilamba.

Xurxo Martínez

Agostinho Neto naceu alí, nunha aldea de Angola, e axiña foi o poeta revolucionario da súa terra, o portavoz mundial da causa africana, o combatente humanista a prol das liberdades fundamentais das persoas e dos pobos. Agostinho Neto, presidente.

O seu nome colleu sona entre os círculos subversivos que pretendían liberar os países colonizados. Era a segunda metade do século XX cando Agostinho Neto comezou a ser coñecido e recoñecido, dentro e fóra de Angola.

Era un home nacionalista e internacionalista. Nacionalista, porque sabía que na loita por dignificar a súa cultura ía unha compoñente revolucionaria. Internacionalista, porque soubo defender a causa doutros pobos africanos tamén oprimidos.

O médico Agostinho Neto presidiu o MPLA que combateu coas armas na man e coa cantiga no pteiro a independencia de Angola, loitando ao carón doutro médico, arxentino e de adopción cubana, Che Guevara. En 1975, proclamada Angola como estado soberano, Agostinho Neto foi nomeado o seu primeiro presidente. Pro poucos anos despois morrería, na Unión Soviética.

Un 23 de abril de hai uns anos, no Chiado lisboeta, merquei a Sagrada esperança de Agostinho Neto, publicado pola editorial Sá da Costa. Unha poesía patriótica, emerxente dende a raíz dos humildes, encerellada na cultura popular, na das linguas perdidas, na da terra ensanguentada de Icolo e Bengo. Unha lectura atraente para coñecermos un anaco da literatura africana.

Houbo outros poetas na loita pola liberdade de Angola. Tanto poetas, e tantos médicos!, na batalla interminábel da liberdade. Citemos outro que nos causou agrado a súa lectura: Viriato da Cruz, que chegou a ser o secretario xeral do MPLA aínda que rematou escornado cos camaradas e morreu na China. Un dos seus poemas máis coñecidos, “Namoro”, foi musicado polo comprometido cantor portugués Sérgio Godinho. Velaquí

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


7 + = 9